Σάββατο, Δεκεμβρίου 23, 2006

024. το μήνυμα των Χριστουγέννων



Ολοι γράφουν για αυτό το μήνυμα, ας γράψω και 'γώ δυο γραμμούλες. Το μήνυμα λοιπόν είναι ότι Χριστούγεννα γιοκ. Για πολλούς ανθρώπους δλδ, γιοκ, δεν έχει, μας ετελείωσαν λέμε. Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που έχει καταργηθεί από τον εαυτό της. Με τα πολλά στολίδια που φορτώθηκε από τους παπάδες και τους λοιπούς εξουσιαστές, βάρυνε και -μπλούμ!- εκφορτώθηκε σε κάποια χωματερή πνευματικών ιδεωδών. Πάπαλα λοιπόν... Τι νέα; Κάνας νέος προφήτης στον ορίζοντα; Να προσέξτε να φοράει ράσα, μην αλλάξει το λουκ. Επειδή γεννήθηκες Χριστούλη μου, εμένα πρέπει να με γδέρνουν; Αυτό θα έπρεπε να λέγεται "το μήνυμα των χριστουγδέρνων" -αυτών που γδέρνουν τον κοσμάκη χριστουγεννιάτικα ντε!

023. άνθρωπος από οινόπνευμα

Μια φορά, ήταν ένας άνθρωπος με πλαστική συνείδηση. Οταν το ανακάλυψε αυτό, προσπάθησε να το διορθώσει αλλά δεν τα κατάφερνε. Ηταν πολύ δύσκολο να αλλάξει τις συνήθειές του. Ετσι, άρχισε να πίνει.

Στην αρχή, έπινε καμιά μπιρίτσα. Κατόπιν, έπινε κανα ουζάκι. Μετά, άρχισε να πίνει δυνατότερα ποτά: ουΐσκυ, τζιν, βότκα. Υστερα, όταν δεν τα σήκωνε αυτά η τσέπη του, το έριξε στο κρασί και στο τσίπουρο.



Το τσίπουρο και το κρασί όμως είναι ποτά που συνηθίζονται εύκολα και πίνονται σα νεράκι. Ετσι, ο άνθρωπος αυτός έγινε αλκοολικός χωρίς να το πάρει χαμπάρι. Επινε και τον έπινε δηλαδή.



Από το πολύ το πιώμα, η συνείδησή του άρχισε να λιώνει. Αρχισε να χύνεται από πάνω προς τα κάτω, σαν λουρίδες ομίχλης. Εκείνος δεν την έβλεπε, αλλά την ένιωθε. Ενιωθε δηλαδή κάτι να τον περιβάλλει σαν αερόσακος.



Μέσα στον πλαστικό σάκο της λιωμένης του συνείδησης, κάπου κάπου ταραζόταν και έμοιαζε με τον αέρα που φουσκώνει ένα μπαλόνι. Τελικά, έγινε πράγματι ένα μπαλόνι φουσκωμένο. Χωρίς χρώμα.

Στενοχωριόταν που ήταν άχρωμος και αποφάσισε να βάζει στο κρασί του μπογιά. Δεν ήξερα τι χρώμα να διαλέξει. Στην αρχή, έβαλε μπλε. Κατόπιν, έβαλε κόκκινο. Μετά, έσταξε και λίγο πράσινο. Υστερα, γέμισε το ποτήρι του μαύρο.


Το μαύρο σκέπασε όλα τα προηγούμενα χρώματα, είχε πέσει μεγάλη ποσότητα μαύρης μπογιάς κιόλας. Ο άνθρωπος ήταν πολύ ευχαριστημένος που είχε αποκτήσει ένα χρώμα, ώσπου συνάντησε ένα ζωγράφο.



Ο ζωγράφος του είπε ότι το μαύρο δεν είναι χρώμα αλλά απουσία χρώματος, οπότε ο άνθρωπος έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη. Μα τίποτα πια δεν έκανε σωστά στη ζωή του; αναρωτήθηκε και πήγε στην άκρη του μπαλκονιού.


Εκεί φύσαγε δυνατά και τον πήρε ο αέρας και τον σήκωσε ψηλά κι έβλεπε το χώμα κάτω και τα σπίτια και τους δρόμους και τα χωράφια και τα βουνά και όλα μα όλα τα έβλεπε πολύ μικρά, μικρούτσικα τα έβλεπε.

Επαψε να κοιτάζει προς τα κάτω γιατί ζαλιζόταν, τον έπιανε ίλιγγος. Ούτε προς τα πάνω ήθελε να κοιτάζει, ούτε τριγύρω, πονούσε ο λαιμός του να τον στρίβει. Ετσι, κοίταξε για πρώτη φορά μέσα του.



Τότε, όλο το οινόπνευμα που είχε πιει εξατμίστηκε. Τα χρώματα που τον μπέρδευαν έγιναν σκόνη. Η πλαστική του συνείδηση αποκολλήθηκε κι έπεσε με έναν ήχο μπαλονιού που ξεφουσκώνει: φφφφφσσσστττττ

Και, τότε ακριβώς, είδε τα φτερά που είχαν φυτρώσει στα πλευρά του. Τότε ακριβώς, άρχισε να πετά και να μη ζαλίζεται. Ηταν ένας πρώην άνθρωπος από οινόπνευμα, ένας άνθρωπος χωρίς πλαστική συνείδηση.

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006

022. παφλασμοί εν βρασμώ



Οπως κυλάει ο τέντζερης και βρίσκει το καπάκι, ολονυχτίς έτσι κυλώ προς το καραμπουρνάκι, όπου σαν βράζ' η θάλασσα και κύματα φουρνίζει, ένα φεγγάρι ξέμπαρκο με ροδοκοκκινίζει. Ιντα θωρρείς με βρε θεριό και ίντα με θωπεύγεις και ίντα ξεστραβώνεσαι και μακριά μου φεύγεις; Δεν εθωρούσα σένανε, μονάχα το φεγγάρι, πό'χει ασήμια γύρωθεν σαν το μαργαριτάρι, έχει και δόντια ασημιά και σκίζει τον αγέρα, έχει και μεταλλόφωνο και παίζει και φλογέρα! Αμέ!

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 20, 2006

021. «δώστε μου μόσχο να μυρίσω, λουΐζα και βασιλικό»

...γράφει Ο ποιητής και μελοποιεί Ο συνθέτης... ώσπου φτάνουν φτύνοντας οι βδέλλες

020. ο απόλυτος μογγόλος



Ο μογγόλος οφείλει να εχει μογγολικά χαρακτηριστικά και καταγωγήν εκ Μογγολίας. Ο απόλυτος μογγόλος είναι απολύτως απολίτιστος, διατηρών την ικανότητα να ιππεύει άλογο εν κινήσει -καλπάζον. Ο απόλυτος μογγόλος αδυνατεί να διαβιώνει εντός πόλεως, αναζητών στέππες και πεδιάδες παγωμένες, όπου αρέσκεται να στήνει την καλύβα του. Αρα, όσο και να δηλώνω μογγόλα, είμαι μια μογγόλα γιαλαντζί. Δυστυχώς, απέτυχα.

Κυριακή, Δεκεμβρίου 17, 2006

019. παρατηρώ και γράφω




Παρατηρώ και γράφω. Χωρίς να σκέφτομαι πολύ. Σκέφτομαι μόνο τους συνδυασμούς αυτών τα οποία παρατηρώ. Δεν διστάζω να γράψω ορμώμενη από μια μικρή λεπτομέρεια. Να φτιάξω ιστορίες, να δημιουργήσω εικόνες για καταστάσεις πολλές και διαφορετικές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Συχνά, ντρέπομαι να εκφράσω ακριβώς αυτό που θέλω, σκέφτομαι τον πιθανό αναγνώστη και πώς θα το αντιληφθεί. Είναι σφάλμα να το σκέφτομαι, επειδή ο αναγνώστης διαβάζει αυτά που ήδη υπάρχουν μέσα στο μυαλό του, όπως γράφει κάπου ο Προυστ -αν θυμάμαι καλά. Οπότε, μάλλον θα πρέπει να πάψω να διστάζω, να πάψω να γράφω κεκαλυμμένα; Ισως όχι πάντα, επειδή ο τρόπος που γράφει κάποιος τον κάνει να ξεχωρίζει. Ενας συγγραφέας ξεχωρίζει από κάποιον άλλο συγγραφέα από τη μανιέρα, γιατί και στα γραπτά υπάρχει τεχνική, όπως στη ζωγραφική και στις υπόλοιπες τέχνες. Αχ, αυτό προσπαθεί να βρει κάθε καλλιτέχνης και κάθε άνθρωπος: την αποτύπωση της μοναδικότητάς του, το ιδεόγραμμα της σφραγίδας του. Λίγοι το βρίσκουν. Στους περισσότερους το κολλάνε εκείνοι οι οποίοι τους "δημιουργούν" και τους εκμεταλλεύονται ακόμα και μετά θάνατο. Υπάρχουν και εκείνοι που γίνονται κατανοητοί μετά θάνατο. Θέλω π.χ. να γράψω τι σκατοκυριακή πέρασα σήμερα, αλλά δεν το γράφω. Πόσα πράγματα θα μπορούσα να είχα κάνει και δεν έκανα επειδή υπάρχει κάτι μέσα μου που με εμποδίζει, πως ο καιρός περνά σα νεράκι και στέκομαι να λιμνάζω, πως... κλπ κλπ, ούτε τώρα μπορώ να γράψω, επειδή γνωρίζω ότι υπαρχουν κάποιοι που θα διαβάσουν τα γραπτά μου.

018. παιχνίδι πλέξεων και μπί-ζες


Είδα στον Αττίλα μία βαρβατίλα και ο παρατρίχα αρχηγός -ήθελε, αλλά δεν ψηφίστηκε- πήρε υπουργείο δευτερομιζάτο, γιατί το πρωτομιζάτο είναι το άμυνας λόγω πανοπλισμού, ενώ το άλλο είναι υπεχωδεύτερο και το οικονομικών μόνο μπαχτσίσια δέχεται, αλλά τώρα που ο σταυλάρχης βλέπει την ιπποδρομία να λήγει, βάζει αδελφό ιπποκόμο να ρίξει ισπανικούς ταύρους στην αρένα για να ενισχύσει το φιλελευθερισμό, οπότε ο παρατρίχας τα παίρνει επειδή δεν παίρνει τίποτα, ούτε το κτίριο μένει λέμε, και κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς τα άλογα για παραλογισμό, οπότε πιθανό να γίνει το έλα να δεις παπούλη μου τ' αμπελοχώραφά σου ή τη στάνη σου -και το εξωτερικών απλώς χαμογελά.



017. αναμνήσεις από το μέλλον


Βρίσκομαι μεσα σε ένα μαντρί. Βλέπω να έρχονται από μακριά κάτι τύποι με κουκούλες. Περιμένω να γεννήσω σε λίγες μέρες. Τα πρόβατα βελάζουν και δε μπορώ να κοιμηθώ. Εξω, αν και είναι νύχτα, υπάρχει πολύ φως. Λάμπει πολύ το φεγγάρι, λάμπει κι ένα μεγάλο άστρο. Παίρνω την κιθάρα μου και παίζω ένα τραγούδι. Ολα θα πάνε καλά, αυτό είναι σίγουρο. Του χρόνου τέτοια εποχή, θα γιορτάζουμε γενέθλια.



μετάφραση απο την Gerrit monnartz:

ErinnerungenausderZukunft

Ich befinde mich in einem Stall. Von weitem sehe ich ein paar Typen mit Kapuzen kommen. Ich warte darauf, in einigen Tagen zu gebären. Die Schafe blöken und ich kann nicht schlafen. Draußen, obwohl es Nacht ist, ist viel Licht. Der Mond leuchtet hell, es leuchtet auch ein großer Stern. Ich nehme meine Gitarre und spiele ein Lied. Alles wird gut, das ist sicher. Nächstes Jahr zu dieser Zeit feiern wir Geburtstag.

016. Συνταγή: ομοφοβική μισοριξιά φαρσί

Ψωνίζετε μια μισοριξιά από εκεί όπου ψωνίζονται, και την τηγανίζετε μέχρις ότου προκύψει ομοφοβική. Συχνά αντιδρά σε αυτή τη δοκιμασία, αλλά σπανίως διαψεύδει τον εαυτό της. Μόλις λοιπόν γίνει ομοφοβική, την περνάτε από σουρωτήρι, την στίβετε καλά να αποβάλλει όλο το ζουμί της και την ανοίγετε καθέτως. Κατόπιν, τη γεμίζετε linkblogs και την αφήνετε να πάρει 2-3 βράσεις. Αποφύγετε να τη φάτε αμέσως γιατί η έντονη αποφορά θα σας αηδιάσει. Χρησιμοποιείστε μπόλικο ωμό σκορδάκι για αντιπερισπασμό.
(από βιβλιοπροσφορά αγγλικής εφημερίδας)

Σάββατο, Δεκεμβρίου 16, 2006

015. Συνταγή: Μέγαρο πλακί



Παίρνετε ένα μέγαρο -με παίδαρο ή και χωρίς, αλλά αν είναι παίδαρος λέμε πάνω από 1,90 με φαρδιές πλάτες και φαλάκρα, οι τρίχες που αμολάει δώθε κείθε είναι αρκετές, δεν είναι ανάγκη να χαλάσουν και το πλακί. Βάζετε το μέγαρο στο φούρνο να ψηθεί σκέτο, έτσι κι αλλιώς έχει σάλτσες από βαρύτιμα κοσμήματα και το αλατοπίπερο αχρείαστο να είναι. Το μέγαρο πλακί τρώγετε καλύτερα άνοστο. Πριν βάλετε το μέγαρο στο φούρνο, φροντίστε να έχετε κλείσει μερικες βιβλιοθήκες και καμπόσα ενοχλητικά sites, μην εμποδίσουν το ψήσιμο. Οταν ψηθεί καλά καλά, το βγάζετε από το φούρνο και το αφήνετε να κρυώσει. Κατόπιν, το σερβίρετε όπου σφυρίζει ο αέρας και ποτέ -μα ποτέ!- δεν πλένετε το ταψί. Υπάρχουν μέσα του τα βασικά συστατικά της συνταγής, π.χ. κάτι ψωρομουζικάντηδες.
(από το μέγα συνταγογραφείον "Η ωραία Ελλάς")

Τρίτη, Δεκεμβρίου 05, 2006

014. Αναζητείται αυτοκτονική μέθοδος

Οι αισθήσεις μου με εγκαταλείπουν, δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν γεύομαι, δεν αισθάνομαι, δεν μυρίζω. Θέλω να περιορίσω τις δραστηριότητές μου, δυσκολεύομαι να αντέξω τόσα πολλά. Πρέπει να κάνω περικοπές και το καλύτερο είναι να ξεκινήσω από τον αριθμό των blogs μου -θα περιοριστώ σε αυτό εδώ, αφού πάψω να εκπέμπω σε 3 -στο blogometro και στα εικαστικά- και συμπληρώσω τα 200 posts στα άλλα 2 που εμφανίζονται στο monitor -ουρλιάζοντας και ΝΑΤΟ.

Κυριακή, Δεκεμβρίου 03, 2006

013. Συνταγή: εγκέφαλοι υποτελείς

Λαμβάνετε μερικούς εγκεφάλους και τους εμποτίζετε με την υψηλή σας θέση -κοινωνική ή εργασιακή, αδιάφορο. Κατόπιν δοκιμάζετε το αλάτι, να έχουν ρουφήξει αρκετό. Ρίχνετε μια κουταλιά σού'πα ξύδι και δυο κουταλιές μού'πες λάδι και αφήνετε να μαριναριστεί επί δίωρον. Κατόπιν, τοποθετείτε τα μυαλά όλα μαζί σε ένα τραπέζι συσκέψεων και τα δαγκώνετε εναλλάξ. Η συνταγή αυτή σπανίως αποτυγχάνει.

(από το βιβλίο "οδηγός εκπαίδευσης στελεχών επιχειρήσεων")

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...